فخرالدین ‌بلاگ

كودتاى ٢٨ مرداد

2012-04-15T19:15:00.000+02:00

سیاوش کسرایی، خاموش اما نه فراموش

2012-02-03T12:00:00.000+01:00

این مقاله از مهرنوش ابو(رییسی) در سال ۱۳۷۹ در مجله چیستا چاپ‌شده‌است.

منبع:

ابو(رییسی)، مهرنوش. «سیاوش کسرایی خاموش اما نه فراموش: خاطره سفر اتریش». چیستا، ش. ۱۷۴ (دی ۱۳۷۹): ۲۹۸.

استیو! دوستت داریم، هنوز

2011-10-06T11:14:00.002+02:00

استیو! از اینکه جهان را برای ما تغییر دادی از تو متشکریم. در تاریخ بشر کمتر افرادی بوده‌اند که توانایی چنین کاری را داشته‌اند. باعث افتخار ماست که در زمان تو زندگی میکنیم.

دوستت داریم، هنوز...

گلشیفته در کنار لئوناردو و راسل!

2008-08-21T17:07:00.007+02:00

چند سال پیش بود که برای اولین بار یک هنرپیشه زن ایرانی، شهره آغداشلو، برای جایزه اسکار در نقش مکمل برای فیلم «خانه‌ای از ماسه و مه» کاندید شد. او در این فیلم با بازیگرانی مانند بن کینگزلی و جنیفر کانلی همبازی بود.

در ماه اکتبر امسال (حدود دو ماه دیگر) فیلمی به کارگردانی رایدلی اسکات بر روی پرده سینماها خواهد آمد با نام «Body of Lies (شواهد دروغین)» که در آن بازیگران معروفی مانند لئوناردو دی‌کاپریو و راسل کرو بازی میکنند. خبر جالب اینجاست! در کنار این ستاره‌های سینما این بار گلشیفته فراهانی بازی کرده است.

این بار موضوع از دفعه پیش جالب‌تر است!‌اگر شهره آغداشلو یک بازیگر ایرانی مقیم آمریکا است که در طول اقامت طولانی خود در آمریکا موقیت ارتباط با بازیگران هالیوودی را داشته‌است، ولی گلشیفته بازیگری است که در ایران زندگی میکند. بسیار افتخارآمیز است که بازی او را در کنار لئوناردو و راسل ببینیم!

و غم‌انگیز اینجاست که امروز در خبرها خواندم که دولت ایران، بعد از اطلاع از بازی گلشیفته در این فیلم هالیوودی، او را ممنوع‌الخروج کرده‌است! امیدوارم که این خبر صحیح نباشد و یا اگر هست به زودی مشکل او حل شود. خبر مربوطه را میتوانید اینجا بخوانید.

Blogger به زبان پارسی

2008-01-22T11:27:00.003+01:00

جالب‌ترین خبر مربوط به وبلاگ نویسی در Blogger (سرویس وبلاگ‌سازی گوگل) را امروز خواندم و خیلی خیلی خوشحال شدم که زبان پارسی هم به مجموعه زبانهای تارنمای Blogger اضافه شده است.

خیلی وقت است که اینجا هیج مطلبی ننوشته‌ام. خبرهای روز با معمولاً از بی‌بی‌سی فارسی دنبال میکنم و موضوع‌های جالب را به آدرس ایمیل این وبلاگ fakhredinblog@gmail.com میفرستم. امیدوارم که فرصتی دست دهد و همه آن مطالب را به جای اینکه فقط در آرشیو به صورت ایمیل نگهدارم، اینجا بنویسم.

به هر حال امروز در بی‌بی‌سی خواندم که «سرویس وبلاگ‌سازی گوگل از ارائه سرویس‌های پارسی در محیط‌های وبلاگی خود خبر داده است». بلافاصله به Blogger آمدم تا آن را از نزدیک ببینم. فوق‌العاده است! بسیار زیباست که نام زبان را به انگلیسی Persian نوشته‌اند و حتیّ زیباتر اینکه نام زبان را «پارسی» و نه «فارسی» ذکر کرده‌اند. این عالی است! شوخی نمیکنم! رابطه بین Persian و پارسی را هرکس به راحتی متوجه میشود ولی رابطه بین Persian و فارسی را نه. به همین دلیل است که بسیاری از افراد در زبان انگلیسی از نام Farsi استفاده میکنند. اگر نام زبان را «پارسی» بنامیم، قسمت عمده مشکل خودبخود حل میشود.

این مطلب درباره نام خلیج فارس به انگلیسی هم صدق میکند. اگر نام کشور ایران را در زبان انگلیسی Persia بنامیم، هیچکس شکّی به خود راه نمیدهد که نام خلیجی که در جنوب Persia قرار گرفته است Persian Gulf است. وقتی که از نام Iran استفاده کنیم، البته هستند کسانی که بگویند نام خلیج فارس چیز دیگری است. یادم باشد این مطلب را هم در آینده بنویسم که خیلی ساده‌لوحانه است که فکر کنیم ماجرای تغییر نام خلیج فارس به خوبی و خوشی خاتمه یافته است. اصلاً اینطور نیست. فعالیتهای کشورهای عربی در این زمینه کمتر که نشده هیچ، خیلی هم بیشتر شده است. این بازی را به زودی خواهیم باخت اگر به طور برنامه‌ریزی‌شده با آن مقابله نکنیم.

این مطلب را هم درباره زبان پارسی در Blogger اضافه کنم که آنطور که بی‌بی‌سی از قول روزنامه تایمز نوشته است: «زبان پارسی در میان زبانهای فراگیر جهان در رتبه بیست و هشتم قرار دارد، اما اینک در وبلاگستان با فاصله‌ای کم از زبان فرانسه، دومین زبان مورد استفاده بلاگرها جای گرفته است».

نمایشگر سریع پیوندها Snap Shots

2007-09-04T21:03:00.001+02:00

اگر دقت کرده‌باشید در ستون سمت راست صفحه قسمتی را اضافه کرده‌ام با عنوان «نمایشگر سریع پیوندها». این برنامه اگر فعال باشد در کنار هر پیوندی یک علامت سفید رنگ کوچک را نمایش می‌دهد که اگر موش کامپیوتر را روی آن قرار دهید یک نمایش اولیه از صفحه مورد نظر را نشان خواهدداد.

به نظر من این برنامه خیلی مفیدی است ولی متوجه شدم که در بعضی از کامپیوترها (یا شاید به هنگام استفاده از بعضی نمایشگرها Browsers) اجرای این برنامه باعث کندی یا قفل شدن برنامه به مدت طولانی می‌شود. این بود که در سمت راست صفحه این قسمت را ایجاد کردم تا خوانندگان به دلخواه خود از گزینه را فعال یا غیرفعال کنند. اگر سرعت کامپیوتر شما به هنگام استفاده از این برنامه کند نمی‌شود حتما آن را امتحان کنید.

خانه جدید فخرالدین‌بلاگ!

2007-09-03T00:02:00.001+02:00

از امروز فخرالدین‌بلاگ به یک خانه جدید در «www.blog.fakhredin.com/» نقل مکان کرده‌است. در این آدرس جدید، بلاگ‌های فارسی و انگلیسی در کنار هم زندگی می‌کنند:‌
بلاگ فارسی در آدرس fa.blog.fakhredin.com و بلاگ انگلیسی در آدرس en.blog.fakhredin.com

در واقع این سایت جدید خودش عضو خانواده وبسایت‌های «www.fakhredin.com/» است! من به تدریج شما را با اعضای دیگر این خانواده، به محض اینکه آنها به خانه‌های خود اسباب‌کشی کنند، آشنا خواهم کرد. امروز دلم می‌خواهد شما را به یک عضو جدید معرفی کنم: «گالری عکس فخرالدین». شما می‌توانید او را در آدرس «www.photo.fakhredin.com/» پیدا کنید. در حال حاضر،‌ این گالری شامل عکس‌هایی از ایران (بیشتر از اصفهان و شیراز) است. بزودی جاهای بیشتری از ایران، و خدا را چه دیدی!، شاید همه جهان را به شما نشان خواهم داد.

نسخه جدید برنامه گوگل زمین: گوگل آسمان!

2007-08-23T13:39:00.001+02:00

حتما برنامه گوگل زمین (Google Earth) را می‌شناسید، نه؟‌ این برنامه بسیار جالبی است که بوسیله آن می‌توانید همه گوشه و کنار زمین را از طریق تصاویر ماهواره ببینید. دیروز گوگل نسخه جدید این برنامه، نسخه ۴.۲، را ارائه کرد. خارق‌العاده‌ترین چیز درباره نسخه جدید این است که با آن میشود نه فقط «زمین» بلکه «آسمان» را هم تماشا کرد! با استفاده از این برنامه می‌توانید از پشت کامپیوتر صدها میلیون ستاره را تماشا کنید.

من همین چند دقیقه پیش برنامه را بر روی مک‌بوک‌پرو نصب کردم و این تصویر را از کهکشان آندرومدا (مسیه ۳۱ یا NGC 224) گرفتم. به سیارات هم نگاهی کردم ولی ناگهان کامپیوتر قفل کرد. چنین چیزی برای کامپیوتر مکینتاش خیلی غریب است. نمی‌دانم به خاطر گوگل زمین/آسمان بود یا چیز دیگر. به هر حال الان که که خدا را شکر خوب کار می‌کند.

سال نو شمسی، سال ۱۳۸۶ مبارک

2007-03-21T01:07:00.001+01:00

ایران. سی قرن هنر و فرهنگ

2007-03-15T23:27:00.001+01:00

موزه هرمیتاژ (Hermitage) در سن‌پترزبورگ مجموعه‌ای غنی از کارهای هنری ایرانی دارد. این مجموعه شامل قطعات تماشائی است که از دوران ایران باستان تا آخر سلسله قاجار (۱۹۲۵ - ۱۷۸۵ میلادی) را در بر می‌گیرد. از دوران باستان چندین مجسمه هست که در میان آنها قطعه‌ای از ویرانه‌های پارسه (تخت جمشید) به چشم می‌خورد. همچنین زیورآلات طلائی که متعلق سکاها در شمال و غرب امپراطوری ایران بوده‌است. چندین قطعه طلائی از این مجموعه قبلا در اختیار پطر کبیر روسیه بوده است. از دوره اسلامی نمونه‌های بسیار زیبائی از سفال ایرانی به چشم می‌خورند: از جمله کاشیهائی که زمانی تزئین کننده مقبره‌های معروف بوده‌اند، و همچنین انواع کوزه‌ها و بشقاب‌ها. اسلحه‌هائی که از پولاد و طلا ساخته‌شده و با سنگ‌های رنگی تزئین شده‌اند اوج هنر ایرانی را به تماشا می‌گذارند. در دوره قاجار اثر فرهنگ غربی بر هنر سنتی ایرانی نمایان می‌شود. آثار این دوره بیشتر هدایای دیپلماتیک و غنائم جنگی هستند. در مجموعه غنی سن‌پترزبورگ میتوان تاریخ تمدن ایران را دید و از آن لذت برد.

منبع:‌ Hermitage Amsterdam

تا تاریخ ۳۰ مارس موزه هرمیتاژ آمستردام به روی عموم بسته است. از ۳۱ مارس کار موزه با نمایشگاه جدیدی با عنوان: «ایران. سی قرن هنر و فرهنگ» آغاز می‌شود.

آدرس موزه هرمیتاژ آمستردام:
Nieuwe Herengracht 14, Amsterdam

عکس‌العمل‌ها بر علیه فیلم ۳۰۰

2007-03-13T17:43:00.001+01:00

امروز در سایت پارسی بی‌بی‌سی خواندم که بسیاری از ایرانیان معتقدند که فیلم «۳۰۰» توهین به تاریخ ایران و هویت ایرانی است،‌و علیه آن دست به تهیه طومار اینترنتی و ساختن بمب گوگلی زده‌اند. به جای بحث و جدل راجع به فیلم من پیشنهاد دیگری دارم: لطفا این فیلم‌های کوتاه درباره «مهندسی یک امپراطوری - ایرانیان» در سایت یوتیوب (YouTube) را ببینید. این فیلم‌ها تصویر بسیار زیبائی از عظمت امپراطوری ایران به دست میدهند.

اما به هر حال من فکر میکنم که عکس‌العمل ایرانیان بجای فیلم «۳۰۰» باید به مسائل مهمتری معطوف شود. متأسفانه در حال حاظر امپراطوری ایران در جهان یک «امپراطوری فراموش‌شده»‌ است، از این نظر که مردم دنیا هیج رابطه‌ای بین آن امپراطوری و کشور ایران فعلی نمی‌بینند. (دلیل آن این است که امپراطوری ایران به زبان انگلیسی Persian Empire و کشور فعلی ایران Iran شناخته می‌شود.) تنها تعداد بسیار کمی هستند که بدانند Persia در واقع همان ایران است. هنوز ما از تصمیم غلطی که رضا‌ شاه درباره عوض کردن نام بین‌المللی کشور گرفت رنج میبریم. با گذشت بیش از ۷۰ سال، آن تصمیم عواقب بسیار شوم‌تری در مقایسه با فیلمی مثل «۳۰۰» در بر داشته‌است؛ برای نمونه اثر آن را بر نام زبان پارسی در مراودات بین‌المللی در نظر بگیرید. بیشتر مردم دنیا رابطه‌ای بین زبان پارسی (Persian language) و کشور ایران (با نام Iran) نمی‌بینند، در صورتی که اگر نام بین‌المللی کشور از Persia به Iran تغییر نیافته‌بود رابطه Persian language و کشور ایران (با نام Persia) کاملا مشخص بود. این مسئله باعث شده است که بسیاری از مردم در غرب، ایران را یک کشور عربی بشناسند و تصور کنند که زبان عربی هم زبان رسمی کشور است. به همین دلیل است که ماجرای تغییر نام خیلج فارس مسئله مهمی برای غربیها نیست،‌ و حتی وقتی دانشمندان یا فرهنگ ایرانی به عنوان میراث فرهنگی عرب معرفی میشوند کسی تعجب نمی‌کند. به تدریج کشوری با نام بین‌المللی Persia از خاطره‌ها رنگ می‌بازد و تنها به عنوان یک کشور افسانه‌ای در سالهای دور شناخته می‌شود. این مشکلات بسیار شدیدتر از پیغام فیلمی مثل «۳۰۰» است. چند سال که بگذرد کسی چیز خاصی از فیلم به یاد نخواهد آورد، ولی در عوض اثرات مشکلاتی که ذکر شد روز به روز افزایش می‌یابند.

پیشنهاد من این است که تلاشهایمان را به سمت دیگری معطوف کنیم. بیایید همصدا با هم درخواست کنیم که «کشور ایران باید دوباره با نام بین‌المللی Persia (و نه Iran) در مناسبات بین‌المللی معرفی شود» و اینکه «زبان رسمی ایران باید در محافل بین‌المللی با نام Persian language (و نه Farsi) شناخته شود». لطفا توجه کنید که در زبان انگلیسی Persian یک نژاد نیست بلکه یک ملیت است،‌ به معنای کسی که ملیت Persia (ایران)‌ را دارد. اگر بخواهیم چهره بین‌المللی کشورمان را بهبود ببخشیم،‌ باید اول خود ما ایرانی‌ها دست از بحث و جدل در بین خودمان برداریم. ترک، کرد، لر، فارس (در زبان انگلیسی Pars یا Fars، و نه Persian)، عرب،‌ بلوچ و دیگر نژادها همه ایرانی (Persian) هستند. همانطور که ما کرد عراقی (Iraqi Kurd) یا کرد ترکیه (Turkish Kurd) داریم، کرد ایرانی (Persian Kurd) هم داریم. همانطور که عرب کویتی (Kuwaiti Arab) و عرب سعودی (Saudi Arab) داریم، عرب ایرانی (Persian Arab) هم داریم.

برگردیم به بحث راجع به فیلم «۳۰۰». به نظر من برای واکنش بر علیه چهره وحشی که از ایرانی‌ها در فیلم نشان داده‌‌شده‌است، بهتر است عکس‌العمل مستقیم نشان ندهیم. امضای طومار یا ساختن بمب گوگلی تنها باعث معروف شدن بیشتر فیلم می‌شود، و باعث خواهد شد که بینندگان آنرا نه به عنوان یک داستان بلکه به عنوان چهره‌ای از ایرانیان ببینند. در عوض بهترین راه برای دفاع این است که ما چهره واقعی امپراطوری ایران را به مخاطبین نشان دهیم. مدت زیادی است که قرار است فیلمی راجع به کوروش کبیر ساخته شود. چه اتفاقی افتاد؟ چه چیزی باعث تأخیر در ساخت فیلم «کوروش» شده است؟‌ اینها مسائلی هستند که بهتر است به جای امضای طومار علیه فیلم «۳۰۰» به آنها بپردازیم.

بار دیگر پیشنهاد من این است که جهت واکنش خودمان را عوض کنیم. بیایید طوماری امضا کنیم و خواستار ساخته شدن سریع‌تر فیلم «کوروش» بشویم. اگر ساختن فیلم بخاطر مسائل مالی کند شده است، بیایید یک تلاش جهانی انجام داده و پشتوانه مالی برای فیلم جمع‌آوری کنیم. بیایید نمایشگاه، سمینار یا دیگر انواع گردهمایی در رابطه با زیبائی‌های ایران برگزار کرده و زیبائی‌های آنرا به جهانیان نشان دهیم. برای مثال، به جای اینکه ناراحت شویم که چرا چهره خشایارشا به صورت وحشی در فیلم نشان داده شده است، یا اینکه چرا ابن سینا را در بعضی از گردهمایی‌ها به عنوان یک دانشمند عرب معرفی میکنند، و یا اینکه چرا از مولانا بعضی وقتها به عنوان یک شاعر ترک اسم می‌برند، ما ایرانی‌ها باید شروع کنیم و خودمان چهره واقعی تاریخ، هنر و میراثمان را به جهانیان نشان دهیم. از اینکه دیگران به جای ما حرف بزنند، و هر وقت آنها اشتباه کردند صدای ما در بیاید،‌ هیچ پیشرفتی حاصل نخواهد شد.

آخرین چیزی که میخواهم راجع به فیلم «۳۰۰» بگویم این است که بینندگان به دیدن این فیلم نمی‌روند به خاطر اینکه از ایران بدشان می‌آید. بیشتر مردم فقط به دیدن این فیلم میروند به خاطر اینکه یک فیلم هیجان انگیز است و جلوه‌های ویژه (Special effects) جالبی دارد. البته من انکار نمیکنم که فیلم تصویر منفی از ایرانی‌ها را به بیننده القا میکند. من فقط میگویم که بینندگان به خاطر دیدن آن تصویر منفی به سینما نمی‌روند. به همین دلیل، اگر قرار است فیلم «کوروش» ساخته شود بهتر است با بهترین بازیگران و بهترین گروه فیلمسازی ساخته شود. بیشتر مردم به سینما نخواهند رفت تنها به خاطر اینکه از کوروش کبیر خوششان می‌آید. آنها فقط می‌خواهند یک فیلم قشنگ ببینند، و در کنار آن، فیلم تصویر مثبتی از ایرانی‌ها را به آنها القا خواهد کرد.

میراث فرهنگی ایران در خطر تهاجم

2007-03-09T09:52:00.001+01:00

مقاله زیر از میو کندی (Maev Kennedy) درباره آثار باستانی ایران در خطر حمله نظامی آمریکا چند روز پیش در مجله گاردین (Guardian) چاپ شد. ترجمه آنرا میتوانید در زیر بخوانید (این ترجمه بر اساس متن سایت است، و به گمان من متن کامل نیست). سایت فارسی بی‌بی‌سی هم یک گزارش درباره آن نوشته است. نوشتن این مطلب به این معنی نیست که من حمله آمریکا را امری بدیهی میدانم. در واقع من فکر میکنم (و امیدوارم) که چنین چیزی هرگز اتفاق نیفتد. اصلا به نظر من این کار منطقی نیست. ولی به هر حال خیلی چیزها در این دنیا بصورت غیر منطقی اتفاق می‌افتد، مگر نه؟

نکته دیگر اینکه نوشتن این مطلب به این معنی هم نیست که من حفظ آثار باستانی را از جان مردم مهمتر میدانم. اصلا! در هر حادثه‌ای، مثلا در زلزله بم سال ۱۳۸۲، جان مردم از همه چیز مهمتر است. اما به هر حال من هر وقت به خراب شدن ارگ بم فکر میکنم دلم میگیرد. بنا به نوشته مقاله گاردین، محل شهر تاریخی بابل (در عراق) اکنون مکان استقرار نیروهای آمریکائی شده است. من از شنیدن این هم دلم میگیرد. امیدوارم که چنین چیزهائی هرگز تکرار نشود.

حمله احتمالی آمریکا معماری غنی و گنجینه‌های نادر ایران را تهدید میکند
بسیاری از آثار باستانی در نزدیکی تاسیسات هسته‌ای قرار دارند.
باستان‌شناسان در صددند تا از تکرار فاجعه عراق جلوگیری کنند.

میو کندی
دوشنبه ۵ مارس ۲۰۰۷
مجله گاردین

در دفتر کارش در موزه بریتانیا، در میان تصاویر باستان‌شناسانی که سالهاست مرده‌اند و نسخه‌هائی از متون ۳۰۰۰ ساله، یکی از برجسته‌ترین محققین خاور میانه نقشه‌هائی از محل تاسیسات اتمی ایران را روی میز کارش پهن کرده‌است.

نقشه‌های جان کورتیز (John Curtis) او را مضطرب میکنند چرا که میبیند بسیاری از تاسیسات اتمی ایران در نزدیکی آثار باستانی قرار گرفته‌اند.

نطنز، محل اصلی غنی سازی اورانیوم، به خاطر کاشیکاری‌های منحصر به فردش در جهان شناخته شده است. اصفهان، که یکی دیگر از تاسیسات اتمی در آنجا ساخته شده، از سوی یونسکو، موسسه علمی، فرهنگی وآموزشی سازمان ملل متحد، بخشی از میراث فرهنگی جهان شناخته شده و در قرن شانزدهم میلادی زیباترین شهر جهان بوده‌است. تاسیسات اتمی دیگر در نزدیکی شیراز قرار دارند، جائی که جهانیان آنرا «شهر گل و بلبل» میشناسند و آرامگاه سعدی و حافظ دو شاعر بزرگ قرون وسطی است. پارسه (تخت جمشید) کاخ باشکوه داریوش کبیر، که خرابه‌های آن هنوز از عظمت آن گواهی میدهند و مقبره کوروش کبیر، پادشاه ایران در قرن ششم پیش از میلاد که گفته میشود در کفنی از طلای ناب دفن شده است هم آنجاست.

چهار سال پیش دکتر کورتیز اعلام کرده‌بود که حمله نظامی به عراق فاجعه‌ای برای بعضی از قدیمی‌ترین و مهمترین آثار باستانی جهان خواهد بود. امروز کابوس او به حقیقت پیوسته‌است:‌ محل شهر تاریخی بابل هم اکنون مکان استقرار نیروهای آمریکائی است، هزاران اثر گرانبها از موزه طبیعی بغداد به سرقت رفته‌است، و آثار تاریخی دزدیده شده از کشور عراق به خارج قاچاق می‌شوند.

امروز دکتر کورتیز شاهد تکرار تاریخ است، این دفعه بصورت تهدید روزافزون آمریکا علیه ایران. او میگوید:‌ «هر نوع حمله نظامی به ایران، چه به صورت حمله هوائی و چه زمینی، مطمئناً آثار جبران ناپذیری خواهد داشت. نه فقط برای مردم بلکه برای آثار باستانی، که نه فقط برای ایرانیان که برای تمام جهان مهم هستند».

«مراکز اصلی هسته‌ای هدف اصلی خواهند بود که مستقیماً دو شهر اصلی را تهدید میکند:‌ اصفهان و نطنز». عظمت این دو شهر در قرون وسطی در اوج قدرت ایران اسلامی در بین قرن‌های ۱۳ و ۱۷ میلادی، گنجینه‌هائی از تاریخ فرهنگی است که هزاران سال قدمت دارند. تاریخ ادبیات، مهندسی و ستاره‌شناسی از ایران باستان (ایران و عراق کنونی) آغاز شده‌است.

دکتر کورتیز میگوید: «محل‌های باستان‌شناسی آنقدر غنی هستند که تقریباً جائی نیست که چیزی در آن پیدا نکنید، ولی به هر حال باید به فکر جاهائی بود که بیشترین مراقبت را احتیاج دارند». بر خلاف دزدی‌های انجام شده از موزه بغداد، در ایران این خطر برای موزه تهران به مراتب کمتر است. در عوض صدها مرکز بزرگ تاریخی، شامل ویرانه‌ها یا ساختمان‌های پابرجا، و هزاران محل شناخته شده باستان شناسی که هنوز کاملا کشف نشده‌اند در خطر قرار دارند. بعضی از آثار از سنگ ساخته شده‌اند، ولی بسیاری از آنها از آجر و خشت هستند و با کاشی تزئین شده‌اند. چنین ساختمان‌هائی در معرض شدیدترین آسیب در اثر انفجار قرار دارند.

بجز اصفهان و نطنز، دیگر جاهائی که در خطر هستند ۳۰۰۰ سال تاریخ جهان را در خود دارند:‌ مقبره پله‌ای شکل پاسارگاد که در ۸۰ کیلومتری یکی از تاسیسات هسته‌ای قرار دارد زمانی پیکر کوروش کبیر را در خود داشته‌است. همان پادشاهی که مرزهای امپراطوری ایران را گسترش داد و شهر افسانه‌ای بابل را در سال ۵۳۹ قبل از میلاد تسخیر کرد. ویرانه‌های قصر پارسه (تخت جمشید) هنوز در تمامی خاور میانه بی‌همتاست اگرچه در سال ۳۳۰ قبل از میلاد پس از آنکه سپاهیان اسکندر مقدونی بر ارتش داریوش سوم غلبه کردند به دست اسکندر به آتش کشیده شد. تخریب این قصر هنوز به عنوان یکی از فجیع‌ترین نمونه‌های دشمنی با علم و هنر در تاریخ شناخته می‌شود. اکنون بار دیگر خطر تخریب گنجینه‌های تاریخی هنری ایران قوت گرفته‌است. پروفسور هریت کراوفورد (Harriet Crawford) از انستیتو باستای‌شناسی لندن از جمله کسانی است که خطر حمله به عراق را گوشزد کرده‌بود. او دیروز گفت: «حمله به ایران نه فقط باعث مرگ هزاران انسان بی‌گناه میشود بلکه خطر ویرانی جبران ناپذیر آثار باستانی را مشابه آنچه در عراق شاهد بودیم در پی دارد».

آثار گرانبهای تاریخی

پارسه (تخت جمشید)

قصر باشکوه داریوش کبیر، شامل شاهکارهائی همچون کاخ صد ستون، به دست اسکندر مقدونی به آتش کشیده شد، ولی ویرانه‌های آن هنوز باشکوه است. این محل در ۸۰ کیلومتری مراکز هسته‌ای اردکان و فسا قرار دارد.

اصفهان

پایتخت امپراطوری شاه عباس اول که در کناره حاصل‌خیز رودخانه واقع شده و در قرن شانزدهم میلادی همه جهانیان آنرا به عنوان «اصفهان نصف جهان» میشناخته‌اند. از جمله زیبائی‌های این شهر مساجد و قصرهای باشکوه، دومین میدان بزرگ جهان (که بعنوان میدان بازی چوگان استفاده میشده‌است)، باغها، فواره‌ها و پلهای باستانی (شامل سی و سه پل که در سال ۱۶۰۲ میلادی ساخته‌شده‌) است. این شهر که از سوی یونسکو (مؤسسه عملی، فرهنگی و آموزشی سازمان ملل متحد) بعنوان بخشی از میراث فرهنگی جهان ثبت شده‌است در فاصله چند کیلومتری یکی از تأسیسات هسته‌ای قرار دارد.

نطنز بخاطر مساجد و مقبره‌های قرون ۱۳ و ۱۴ میلادی در جهان معروف است، و نمونه‌هائی از کاشیکاری‌های اصیل آن را در موزه‌های جهان میتوان یافت. ساختمان‌های خشت و گلی در این شهر خیلی نزدیک به مرکز غنی سازی اورانیوم نطنز قرار دارند.

مقبره کوروش کبیر

این مقبره به شکل یک ساختمانی پله‌ای است که تا کنون از گزند بسیاری از حوادث در امان مانده‌است. بنا بر نوشته مورخ یونانی آریان (Arrian) پیکر کوروش در کفنی از طلا پیچیده‌شده و در بر روز سنگ مزار او نوشته شده: «ای میرایان!‌ من کوروش هستم، پسر کمبوجیه، کسی که امپراطوری ایران را برپا داشت،‌ و پادشاه آسیا بود. بر مقبره من کینه مورزید». این مقبره در پاسارگاد در نزدیکی پارسه (تخت جمشید) قرار دارد. دستبند زیر در آن محل یافت شده است [متن موجود روی وبسایت اینجا تمام می‌شود. فخرالدین].

پنجمین دوره جایزه ادبی هدایت

2007-02-27T22:51:00.002+01:00

پنجمین دوره جایزه ادبی صادق هدایت عصر پنجشنبه سوم اسفند در تالار بتهوون خانه هنرمندان ایران و با حضور جمعی از اهل ادب و فرهنگ و خانواده هدایت برگزار شد. تندیس این دوره به نسرین مدنی با داستان کوتاه مرده شور اهدا شد و مرضیه جوکار با داستان وسوسه همه جنگل ها و آراز بارسقیان با داستان غریبه لوح تقدیر دریافت کردند. این مراسم که احترام برومند، گوینده قدیمی تلویزیون، اجرای آن را به عهده داشت نخست دکتر ایرج کاشف سخنانی با عنوان "بوف کور و مدرنیسم" ایراد کرد. در ادامه برنامه، خسرو سینایی کارگردان و فیلمنامه نویس سخن گفت و چهار قطعه والس و موزت را با آکاردئون نواخت. سپس کیکاووس باکیده، دوبلور تلویزیون، داستان کوتاه تاریکخانه را که به پنج زبان ترجمه شده است، اجرا کرد و مهرداد پازوکی قطعه ای را که بر اساس شعر جاده نمناک مهدی اخوان ثالث ساخته بود با پیانو اجرا کرد و خواند.

صادق هدایت، نویسنده مشهور ایرانی، در ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ در سن ۴۸ سالگی در پاریس خودکشی کرد. او را در گورستان معروف پرلاشز به خاک سپردند. (وبسایت پرلاشز خیلی جالب تهیه شده؛ اگر نام «هدایت» را جستجو کنید به راحتی میتوانید محل دفن او را روی نقشه گورستان و همینطور عکس آن محل را ببینید). اگر دوست دارید مطلبی را که قبلا درباره خانه صادق هدایت در تهران نوشته‌ام را هم بخوانید. راستی، ویکی‌پدیا به نقل از روزنامه گاردین نوشته است که از نوامبر ۲۰۰۶ (آبان ۱۳۸۵) چاپ و پخش تمام آثار صادق هدایت در ایران ممنوع شده است. من که خبر نداشتم. اگر شما از درستی یا نادرستی این خبر اطلاعی دارید لطفا در قسمت اظهارنظرها بنویسید.

جزیره‌ای برای زنان

2007-02-21T17:44:00.001+01:00

این طرح هنوز اجرا نشده‌است!

درياچه اروميه از جمله تفريحگاه‌های ايران است. جزيره‌ای در این درياچه، با نام "آرزو"، برای تفريح زنان در نظر گرفته شده، که هيچ مردی به آن راه داده نخواهد شد. وسعت اين جزيره هشتصد هکتار است و به لحاظ بزرگی پنجمين جزيره از ۱۰۲ جزيره درياچه اروميه به حساب می آيد. هزينه تجهيز اين جزيره حدود ۲۰۰ ميليون تومان تخمين زده شده و کليه امور آن، مانند حمل و نقل و امکانات تفريحی و رفاهی، توسط زنان و برای زنان اداره خواهد شد. دليل انتخاب جزيره آرزو موقعيت جغرافيايی مناسب آن بوده و همچنين طبيعت ديدنی اين جزيره می‌تواند در جذب توريست به اين درياچه موفق باشد.

منبع: BBCPersian.com

اگر بخواهیم منصف باشیم، طرح خیلی بدی به نظر نمی‌رسد، ولی ای کاش قبل از تصمیم‌گیری قطعی برای اجرای آن، یک نظرسنجی انجام می‌شد تا معلوم شود میزان استقبال از «جزیره زنان» در سطح ایران (و یا در سطح گردشگرهای خارجی) چقدر است و اصلا انجام چنین طرحی مقرون به صرفه هست یا نه.

گردهمائی دوستداران دانشنامه ایرانیکا

2007-02-20T22:39:00.001+01:00

گردهمائی کانون دوستداران دانشنامه ایرانیکا پانزدهم فوریه (۲۶ بهمن) و با حضور پروفسور احسان یار شاطر در دبی برگزار شد. پروفسور یارشاطر، بنیان گذار دانشنامه ایرانیکا، برای نخستین بار است در همایش دبی شرکت می کند. همچنین سیمین بهبهانی، نویسنده و شاعر ایرانی و انوشیروان روحانی، نوازنده و آهنگساز ترانه های ماندگار، و عارف خواننده ایرانی از میهمانان دیگر همایش بودند. دانشنامه ایرانیکا گسترده ترین اثر معاصری است که در زمینه تاریخ و فرهنگ ایران گردآوری شده است. از سال ۱۹۷۴ تاکنون ۱۳ جلد آن منتشر شده و پروفسور احسان یارشاطر پیش بینی کرده است که با انتشار بیش از ۴۰ جلد پایان یابد. وی هم اکنون رئیس مرکز ایران شناسی دانشگاه کلمبیا در آمریکا است. بودجه سالیانه ایرانیکا بیش از ۹۰۰ هزار دلار است و کانون دوستداران ایرانیکا با برپا کردن حراج آثار فرهنگی و هنری در این مراسم، به ادامه انتشار آن کمک می کند. پروفسور یارشاطر مجموعه ای از آثارهنری و نسخ خطی نایاب خود را که طی ۴۵ سال گردآورده بود در آوریل ۱۹۹۹ به حراج گذاشت و با این کار توانست بیش از یک و نیم میلیون دلار پشتوانه مالی برای دانشنامه ایرانیکا فراهم کند. آنچه مایه سرور میهمانان ایرانی شرکت کننده در مراسم شد، نواختن خاطره انگیز پیانو توسط انوشیروان روحانی بود. انوشیروان روحانی که آهنگساز ایرانی مقیم کالیفرنیا است، برای احترام به تاریخ و فرهنگ ایران قطعات پیانوی خود را اجرا کرد که عارف نیز در ادامه با او همنوا شد. روحانی و عارف آثار مشترکی در موسیقی ایران به وجود آورده اند که سلطان قلبها یکی از آنها است.

BBCPersian.com

پارسی بنویسید!

2007-02-17T19:40:00.000+01:00

در مطلب قبلی نوشتم که «باید تا ۲۲ بهمن صبر کنیم و ببینیم که آیا حسین علیزاده برنده جایزه گرمی (Grammy) می‌شود یا نه.»
البته منظورم این نبود که تا ۲۲ بهمن من دیگه هیچ مطلبی نمی‌نویسم! اما اینقدر تنبلی کردم که ۲۲ بهمن اومد و رفت و حسین علیزاده هم برنده نشد و من در این مدت هیچ مطلبی ننوشتم.

در این مدتی که خبری از مطالب جدید نبود، هر چیز جالبی که روی اینترنت پیدا میکردم (خبر، مقاله، عکس، و غیره) را به آدرس ای‌میل فخرالدین‌بلاگ می‌فرستادم تا بعدا به این صفحه اضافه کنم.

راستی میدونید که آدرس ای‌میل فخرالدین‌بلاگ چیه؟ خیلی ساده: fakhredinblog@gmail.com
اگر مطلب جالبی به نظرتون رسید که خواستید با من در میون بگذارید، لطفا به این آدرس برای من بفرستید.

خوب، داشتم می‌گفتم که مطالب رو به آدرس ای‌میل فرستادم تا بعدا ازشون استفاده کنم. حالا اینقدر ای‌میل‌های مختلف روی هم جمع شده که نمی‌دونم از کجا شروع کنم. فعلا بگذارید راجع به «پارسی نویس فخرالدین‌بلاگ» که امروز تازه به این صفحه اضافه کردم بنویسم.

من مطالب فخرالدین‌بلاگ رو بوسیله مکینتاش می‌نویسم. ولی وقتی که خونه نباشم و بخواهم با یک رایانه دیگه (با Windows) مطلبی بنویسم، دو مشکل عمده وجود داره. یا اینکه زبان پارسی روی رایانه نصب نشده، یا اگر هم شده باشه اعداد پارسی رو نمیتونه بنویسه. ضمن اینکه در اکثر موارد «ي» عربی به جای «ی» پارسی به کار رفته.

آقای پویا کریمیان، که در کانادا مشغول تحصیل است، با برنامه جاوا (Javascript) صفحه کلید پارسی رو شبیه سازی کرده که بوسیله اون خیلی راحت می‌تونید هر جائی که هستید و هر کامپیوتری که دارید پارسی بنویسید. من این برنامه رو (با ذکر حق نگارش پویا) در سمت چپ صفحه فخرالدین‌بلاگ گذاشتم. با این کار خیلی راحت‌تر میتونم هر جائی که هستم مطلب پارسی بنویسم و شما هم اگر نظری داشتید میتونید به پارسی بنویسید و بعد در قسمت اظهار نظر کپی کنید.

یک نکته: اگر گوشه سمت راست مستطیلی که باید توش بنویسید رو روی صفحه رایانه نمی‌بینید، باید پنجره web browser رو در بزرگترین حالت قرار بدهید. این مشکل مربوط به تنظیمات صفحه فخرالدین‌بلاگ میشه که امیدوارم بتونم راه حلش رو پیدا کنم.

حسین علیزاده: نامزد جایزه گرمی (Grammy)

2007-01-04T21:16:00.001+01:00

حسین علیزاده، آهنگساز معروف ایرانی، برای آلبوم «به تماشای آبهای سپید (Endless Vison)» نامزد جایزه گرمی شده است. این آلبوم را حسین علیزاده به اتفاق ژیوان گاسپاریان، آهنگساز ارمنی تبار، تهیه کرده، و در بخش بهترین آلبوم سنتی جهان نامزد جایزه شده است. امیدوارم که جایزه را ببرد. باید تا ۲۲ بهمن صبر کنیم و ببینیم.

سال نو میلادی مبارک

2007-01-01T23:25:00.000+01:00

در چشمهای تو بيدار می شوم

2006-12-28T15:17:00.001+01:00

فصلنامه تخصصی عکاسی پرايوت (Private) چاپ ايتاليا، شماره تابستان خود را به شاعران و عکاسان ايرانی اختصاص داده است. عنوان اين مجموعه "ايران: در چشمهای تو بيدار می شوم" نام دارد که از شعر "همهمه در مه" سروده بيژن روحانی گرفته شده است. اين مجموعه تصوير متنوعی از ايران در دو دهه اخير را به مخاطب غير ايرانی ارائه می کند.

در اینکه عکسهای این مجموعه هنری هستند شکی نیست، اما با نگاه کردن به آنها یک احساس غم و غصه عجیبی به من دست می‌دهد. به نظر من این عکسها برای کسانی که به ایران قدیم با دید نوستالژیک (Nostalgic) نگاه می‌کنند خوب است. برای کسانی که در زمان حال زندگی می‌کنند و اندیشه پیشرفت در سر دارند این عکسها مثال خوبی نیست. برای مخاطب خارجی هم که برای اولین بار می‌خواند با کشور ایران آشنا شود، این مجموعه عکسها اصلا مناسب نیست.

مقاله بی‌بی‌سی را در این رابطه با عنوان فصلنامه عکاسی پرايوت ميزبان شعر و عکس ايران بخوانید. مجموعه عکسهای آقای بهزاد جایز به اسم زندگی در حوزه های علميه تهران را هم ببینید.

نسخه آمریکائی خاور میانه

2006-10-14T23:52:00.001+02:00

در شماره ماه اوت مجله US Armed Forces Journal مقاله‌ای چاپ شده‌است به نام «مرزهای نژادی؛ خاور میانه بهتر به چه شکل خواهد بود». این مقاله به قلم رالف پیترز کلنل بازنشسته ارتش آمریکا است، و در آن آقای پیترز پیشنهاد یک نقشه جدید برای خاور میانه را داده است. به نظر او مرزهائی که وینستون چرچیل بعد از جنگ جهانی اول برای این منطقه از جهان رسم کرده «غیر منطقی» است و «باعث ایجاد مشکلات بزرگی شده که در سطح منطقه قابل حل نیستند». آقای پیترز پیشنهاد کرده که مرزها باید دوباره بر اساس زبان، مذهب و قومیت مردم منطقه ترسیم شوند.

دولت آمریکا این مسئله که واشینگتون برنامه‌ای برای تغییر مرزهای خاور میانه دارد را رد کرده است.
شین مک کورماک سخنگوی دولت گفته است که مقاله آقای پیترز نظر شخصی ایشان است و ربطی به دولت آمریکا ندارد. با این حال، آقای پیترز این ایده را در کتابی به نام «هرگز از مبارزه دست نکش» چاپ کرده، و یک مقاله در روزنامه «تاو» چاپ هلند هم (در تاریخ ۸ مهرماه ۱۳۸۵) به این ایده تغییر مرزها اشاره کرده است.

به نظر من ما باید از تاریخ یک درس بگیریم، و آن این است که مرزهای بیشتر صلح و صفا برای مردم به ارمغان نمی‌آورد. چیزی که باعث صلح می‌شود این است که مردم به یکدیگر احترام بگذارند. اتحادیه اروپا را نگاه کنید! تمام مرزها از میان برداشته شده است چونکه دیگر به آنها نیازی نیست! اگر مرز می‌توانست صلح و صفا به ارمغان بیاورد مرزهائی که چرچیل رسم کرده‌است این کار را کرده‌ بود. چرچیل هم حتما دلیل‌های خودش را برای ترسیم آن خطوط داشته و اگر زنده بود می‌توانست از ایده خودش در برابر آقای پیترز دفاع کند.

هیچ جای شکی نیست که آدمها هر کدام هویت اجتماعی خاصی دارند (شامل زبان، مذهب، قومیت و غیره)، و همه حق دارند که از این هویت خود پاسداری کرده و آن را حفظ کنند. چند هفته پیش، هنگام شروع سال تحصیلی جدید، عده‌ای از هم‌میهنان ترک زبان در لندن در مقابل ساختمان بخش جهانی بی‌بی‌سی در اعتراض به عدم تدریس زبان ترکی در مدارس ایران راهپیمائی کرده بودند. این البته خواست کاملا به جائی است، ولی در این راهپیمائی شعار دادند: «مرگ بر فاشیسم فارسی!»، «مرگ بر نژادپرستی فارسی!». ما باید یاد بگیریم که اگر می‌خواهیم دیگران به هویت اجتماعی ما احترام بگذارند، ما هم باید در مقابل به هویت اجتماعی آنها احترام بگذاریم. حتی اگر طرف مقابل این کار را نمی‌کند، ما برای دفاع از هویت خودمان نباید به هویت دیگری توهین کنیم.

ما باید تلاش کنیم که پیام «گفتگوی تمدن‌ها» و «گفتگوی ادیان» را به دیگران برسانیم. این تنها راه حل در دراز مدت است. در غیر این صورت، اگر ما روی تفاوت‌های موجود بین آدمها پافشاری کنیم و سعی کنیم با کشیدن مرزهای جدید مشکلات را حل کنیم، در ۵۰ یا ۱۰۰ سال آینده مشکلات جدیدی بروز خواهد کرد، و مطمئنا کسی پیدا خواهد شد و مقاله‌ای خواهد نوشت که: «مرزهائی که رالف پیترز رسم کرده غیر منطقی است و باعث مشکلات بزرگی شده که در سطح منطقه قابل حل نیستند!»

فیلم ۳۰۰ درست شد، فیلم کوروش نه!

2006-10-05T23:27:00.001+02:00

فیلم ۳۰۰ برگرفته از رمان تصویری فرانک میلر (Frank Miller) است که ماجرای نبرد تاریخی ترموپیله (Thermopylae) را بازگو می‌کند. در این نبرد، شاه لئونیداس و ۳۰۰ سرباز از اسپارتا تا
آخرین نفس در مقابل خشایارشا و سپاهیان عظیم امپراطوری ایران مقاومت می‌کنند. این مقاومت آنها اگرچه هیچ احتمال پیروزی برای آنها ندارد ولی به یونانی‌ها اعتماد به نفس می‌دهد و آنها را با هم متحد میکند.

ولی هنوز از فیلم کوروش، که قرار است زیبائی امپراطوری ایران و به خصوص رعایت حقوق بشر در آن زمان را نمایش دهد، و من قبلا درباره آن در مطلب «کوروش کبیر» نوشتم، خبری نیست. امیدوارم که این فیلم به زودی ساخته شود. هنرپیشه‌های بزرگی قرار است در آن بازی کنند، مثل: شون کانری، بن کینگزلی، دانیل دی-لوئیس، هیو جکمن، رالف فاینس، جود لاو، آنجلینا جولی، ادوارد نورتون، لارنس فیشبرن، لیو تایلور، رابر داونی جونیور، ...

شبکه چهار رادیو بی بی سی: ویژه برنامه‌های ایران

2006-09-25T22:13:00.001+02:00

شبکه چهار رادیو بی بی سی از اواسط ماه سپتامبر پخش ویژه برنامه هایی را در مورد ایران آغاز کرده است. این برنامه‌ها شامل موضوع‌های گوناگونی است از جمله تاریخ باستانی و معاصر ایران، مطالب اجتماعی، برنامه غذائی و غیره.

بخشی از این برنامه‌ها به ماجرای ارسال نامه از سوی ایران برای دولت آمریکا در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی (در سال ۲۰۰۳ میلادی - ۱۳۸۲ خورشیدی) و پیشنهاد جمهوری اسلامی برای حل مسالمت آمیز اختلافات دو کشور اختصاص دارد؛ پیشنهادی که با پاسخ رد ایالات متحده روبرو شد تا به زبان تهیه کننده برنامه رادیو ۴، این فرصت نیز از دست برود.

نامه ایران به آمریکا: فرصتی که از دست رفت برگرفته از قسمتی از این برنامه رادیویی است به نام "پیام‌های گوناگون، سیاست مخفی" که صبح امروز دوشنبه ۲۵ سپتامبر از شبکه چهار رادیوی بی بی سی پخش شد.

آوریل ۲۰۰۳ میلادی، در شرایطی که تانک های آمریکایی در خیابان های بغداد حرکت می کردند، این نگرانی در تهران شدت می گرفت که شاید پس از عراق نوبت ایران باشد. یک ماه بعد، ایران در اقدامی بی سابقه، و با واسطه سوییسی ها، نامه ای برای دولت آمریکا فرستاد که در آن آمادگی خود را برای حل همه اختلاف ها اعلام کرده بود.

در این نامه، ایران نه تنها از کمک به ثبات در عراق و دست برداشتن از حمایت گروه های فلسطینی سخن به میان آورده بود، بلکه پیشنهاد داده بود برای خلع سلاح حزب الله تلاش کرده و تمام فعالیت های هسته ای خود را شفاف کند. در ازای این همه، ایران از آمریکا می خواست از رفتار خصمانه خود نسبت به جمهوری اسلامی دست بکشد و در بیانیه ای تصریح کند که ایران جزو محور شرارت نیست.

در آن دوران ارسال نامه و محتوای آن محرمانه بود. این نامه می توانست نقطه عطفی باشد اما دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده اجازه داد این فرصت به سادگی از دست برود. لری ویلکینسون، رئیس دفتر کالین پاول، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، می گوید: "تنها چیزی که من دیدم گزارشی بود از اینکه چنین نامه ای دریافت شده و پاسخ خجالت آوری که از طریق مقام های سوییسی برای ایران فرستاده شد... چیزی شبیه به اینکه چطور به خود اجازه می دهید چنین پیشنهاد گستاخانه ای بدهید... به نظر من، این از آن لحظاتی بود که بعدها با خود فکر می کنید و می گویید باور نمی کنم که چنین کاری کردیم."

آقای ویلکینسون در توضیح اینکه در واشنگتن چه گذشت که منتهی به چنین واکنشی از سوی مقام های آمریکایی شد می گوید: "من فقط می توانم حدس بزنم؛ اما حدسم باید خیلی نزدیک به واقعیت باشد... من فکر می کنم که معاون رئیس جمهور [دیک چنی] در بحث هایی که در مورد رد یا پذیرش این پیشنهاد انجام می شده، [چیزی شبیه به این گفته باشد] که 'ما با شر صحبت نمی کنیم' و ماجرا را ختم کرده باشد." ... منطق سیاستمردان آمریکا اینگونه بود که "چرا گفتگو؟ وقتی می توان از موقعیت برتر شرایط را بر طرف دیگر تحمیل کرد."

مدت کمی بعد از این ماجرا دولت جدیدی در ایران به روی کار آمد. واقعا که "این از آن لحظاتی بود که بعدها با خود فکر می کنید و می گویید باور نمی کنم که چنین کاری کردیم."

بیل گیتس در مقایسه با استیو جابز

2006-09-21T20:04:00.001+02:00

قبل از اینکه وبگردی‌های فخرالدین بلاگ را آماده کنم (الان می‌توانید این قسمت را در طرف راست صفحه ببینید)، اگر به مطلب جالبی برخورد می‌کردم پیوند آن را بدون هیچ گروه‌بندی روی کامپیوتر ذخیره می‌کردم. امروز در بین صدها پیوند بایگانی شده درهم و برهم چشمم به این مطلب از بی‌بی‌سی افتاد: «کدام بانفوذتر است: بيل گيتس يا استيو جابز». بیل گیتس مرد شماره یک ماکروسافت و استیو جابز مرد شماره یک شرکت اپل و استودیو فیلم پیکسار است. مطلب جالب اینکه هر دو آنها هم سن هستند! هر دو نفر ۵۱ سال سن دارند!

من به مقایسه کامپیوترهای مکینتاش و کامپیوترهای معمولی (پی‌سی) وقتی علاقه‌مند شدم که چند ماه پیش شروع به استفاده از مکینتاش کردم. اگر از من بپرسید مکینتاش خیلی خیلی بهتر از پی‌سی است. نه فقط شکل و شمایل کامپیوترها و وسایل جانبی مکینتاش قشنگ‌تر است، استفاده از آنها هم به مراتب ساده‌تر است و دردسر کمتری دارد.

این هم مطلبی که بی‌بی‌سی درباره بیل و استیو نوشته است:

استیو جابز
متولد سال ۱۹۵۵
مدير اجرائی شرکت اپل و استوديو فيلم انيميشن پيکسار
۲ ميليارد دلار ثروت

۱. استيو جابز در سال ۱۹۵۵ در ناحيه ای که امروز به "سيليکون ولی" مشهور است، متولد شد.

۲. با اين که در نوزادی از خانواده اصلی اش جدا و به فرزند خواندگی پذيرفته شده بود، اما بعدها توانست خواهر خود مونا سيمپسون، يک رمان نويس، را پيدا کند.

۳. او فعاليت تجاری خود را از گاراژ خانه اش به کمک دوستی به نام استيو وزنياک راه اندازی کرد.

۴. هدف او از راه اندازی اين کسب و کار توليد يک رايانه شخصی قابل استفاده برای مردم عادی بود.

۵. نام شرکت او، "اپل"، Apple، از ميوه مورد علاقه اش، سيب، گرفته شده است.

۶. او در دهه ۱۹۸۰ مجبور به استعفا از شرکت اپل شد، اما يک دهه بعد از او خواستند برای نجات آن به شرکت بازگردد.

۷. اپل در اوايل سال جاری با فروش ۱۰ ميليون نسخه آهنگ طی چهار ماه، به بزرگ ترين شرکت اينترنتی فروش موسيقی تبديل شد.

۸. استيو جابز استوديوی توليد انيميشن "پيکسار" را، که فيلم های موفقی مانند "در جستجوی نيمو"، "زندگی يک حشره" و رشته فيلم های "قصه اسباب بازی" را توليد کرد، بنيان نهاد.

۹. رفتار يکی از شخصيت های "زندگی يک حشره" منعکس کننده انگيزه شخصی استيو جابز در زندگی، يعنی "ايجاد تفاوت" است.

۱۰. او و همسرش لورن، که در سال ۱۹۹۱ با او ازدواج کرد، گياهخوار هستند.

بیل گیتس
متولد سال ۱۹۵۵
طراح اصلی نرم افزار در مايکروسافت
۴۰ ميليارد دلار ثروت

۱. بيل گيتس نخستين برنامه رايانه ای خود را در سن ۱۷ سالگی فروخت. دبيرستانی که در آن به تحصيل مشغول بود، در ازای طراحی جدول زمانی رايانه ای به او ۴۲۰۰ دلار پرداخت کرد.

۲. او از دانشگاه هاروارد انصراف داد تا فعاليت های تجاری خود را دنبال کند.

۳. بيل گيتس يکی از موسسان شرکت مايکروسافت در سال ۱۹۷۵ بود و تا سال ۲۰۰۰ در سمت مدير عاملی اين شرکت باقی ماند.

۴. راز ثروتمند شدن مايکروسافت در اين بود که نرم افزارش را به ثبت رساند و با افزايش تعداد کاربران درآمد اين شرکت هم بالا رفت.

۵. او هم اکنون نسل بعدی نرم افزارهای مربوط به سکوها و خدمات اينترنتی شرکت مايکروسافت را طراحی می کند.

۶. او از طريق "بنياد بيل و مليندا گيتس" ميلياردها دلار صرف امور خيريه کرده است.

۷. يک گزارش کاذب اينترنتی، که می گفت او به ضرب گلوله کشته است، باعث شد ارزش سهام در بازار کره جنوبی ۳ ميليون دلار افت کند.

۸. سرمايه شخصی او، که در دوران رونق اينترنت در دهه ۱۹۹۰ حدود ۱۰۰ ميليارد دلار برآورد می شد، اکنون ۴۰ ميليارد دلار رقم زده می شود.

۹. حدود ۹۰ درصد رايانه های جهان با سيستم عامل ويندوز شرکت مايکروسافت کار می کنند. اين وضع باعث شده است عليه مايکروسافت اتهاماتی مبنی بر توسل به ترفندهای ضد رقابتی مطرح شود.

۱۰. پيامهای الکترونيکی از آدرس bill@microsoft.com، که تابستان گذشته به هزاران نفر ارسال شد، جعلی و حاوی يک ويروس رايانه ای بود.

وبگردی‌های فخرالدین بلاگ

2006-09-06T21:42:00.001+02:00

گاهی وقتها در مطالبی را روی یک بلاگ یا وب‌سایت می‌خوانم به پیوندهائی از بلاگ‌ها یا سایت‌های دیگر برمی‌خورم. کلیک می‌کنم و مطلب بعدی را می‌خوانم، و پیوند بعدی، و کلیک بعدی، و بعدی ... و بعدی ... من اسم این کار را گذاشته‌ام: وبگردی.

شاید بدون اغراق ساعت‌ها می‌گذرد و من به مطالبی برمی‌خورم که از ابتدا اصلا تصور خواندن یا دیدن آنها را هم نداشته‌ام. خیلی وقتها دلم می‌خواهد برایتان درباره آن مطالبی که می‌خوانم یا عکس‌ها و فیلم‌هائی که می‌بینم بنویسم، ولی فرصت نمی‌کنم. البته بیشتر وقتها هم آن مطالب اصلا به شرح احتیاجی ندارند و به خودی خود گویا هستند. این شد که تصمیم گرفتم در ستون طرف راست صفحه قسمتی را اضافه کنم با عنوان «وبگردی‌های فخرالدین بلاگ». هر وقت به بلاگ من سر زدید به مطالب وبگردی‌ها هم نگاهی بکنید.

از «ریاضیات در ایران» تا «الگوهای هندسی در هنر اسلامی»

2006-09-03T14:56:00.001+02:00

آیا تا حالا نام ابوسعید سیستانی، ریاضیدان ایرانی قرن دهم میلادی را شنیده‌اید؟ یا اینکه می‌دانید در پارک ملت شهر رشت یک ساعت آفتابی خیلی جالب ساخته‌اند؟ فکر کنم برایتان جالب باشد که مطلب زیر را بخوانید:

از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ شهریور (۱۱ تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶) یک کارگاه آموزشی به نام «الگوهای هندسی در هنر اسلامی» در دانشگاه لایدن (Leiden) کشور هلند برگزار می‌شود. خوب است کمی درباره زمینه‌ برگزاری این کارگاه ‌آموزشی برایتان بگویم. در بهار امسال سمیناری به نام «تاریخ ریاضیات در ایران» بوسیله دکتر «یان هوخندایک (Jan Hogendijk)» در گروه ریاضیات دانشگاه لیدن برگزار شد (هوخندایک یکی از برگزار کنندگان کارگاه فعلی است). در کنار آن سمینار، دکتر هوخندایک کلاسهای کوتاهی هم درباره الفبای فارسی و عربی، و حفظ قرآن ارائه کرد.

در ۲۴ اردیبهشت، هشت نفر از کسانی که در آن سمینار شرکت کرده‌بودند به همراه دکتر هوخندایک و پروفسور «رمکه کروک (Remke Kruk)» سفری به ایران کردند (پروفسور کروک یکی دیگر از برگزار کنندگان کارگاه فعلی است). آنها با همکاری پروفسور محمد بقائی (سومین برگزار کننده کارگاه فعلی) سه کارگاه آموزشی برگزار کردند. این کارگاه‌ها در قالب سمیناری بود که درباره ریاضیات و هنر که از ۲۶ تا ۲۸ اردیبهشت در خانه ریاضیات اصفهان برگزار شد.

بعد از کنفرانس، گروهی از افراد اصفهان را ترک کرده، به هلند برگشتند. گروهی دیگر یک هفته بیشتر در ایران ماندند و به شهرهای یزد، شیراز، و استان سیستان و بلوچستان سفر کردند. در زاهدان و زابل، یک کنفرانس بین‌المللی کوچک درباره ستاره‌شناسی قدیم توسط انجمن ستاره‌شناسی مهبانگ برگزار شد. در طی آن کنفرانس، یک کارگاه آموزشی اسطرلاب برقرار بود، و دکتر هوخندایک هم یک سخنرانی راجع به «ابوسعید احمد ابن محمد سیستانی»، ریاضیدان ایرانی اهل سیستان و بلوچستان ارائه کرد.

راستی، پروفسور باقری همان کسی است که ساعت آفتابی در پارک ملت رشت را طراحی کرده‌است (این مطلب را هم درباره ساعت آفتابی رشت بخوانید). شاید برایتان جالب باشد که بدانید پروفسور باقری و دکتر هوخندایک با هم کتابی از ابوسعید سیستانی را به زبان‌های فارسی و انگلیسی ترجمه کرده‌اند (هرچه گشتم روی اینترنت اطلاعات این کتاب را به زبان فارسی پیدا نکردم).

Al-Sijzi, Ahmad ibn Muhammad, Treatise on Geometrical Problem Solving, ed. Bagheri, M., Hogendijk, J. Tehran: Fatemi Publications, 1996. Arabic text with Persian and English translations of a treatise on problem solving strategies in geometry, which resembles G. Polya's How to Solve It.

یک مقاله جالب به نام «هفت ضلعی‌هائی از اصفهان» در شماره دیروز یکی از روزنامه‌های معروف هلند به نام NRC Handelsblad چاپ شده است. در آن مقاله، از کارگاه آموزشی «الگوهای هندسی در هنر اسلامی» نام برده شده‌است.